donderdag 27 november 2014

Verjaardagscadeautje voor juf

Zijn tradities nog van deze tijd of zijn deze alleen voorbehouden aan oudere mensen?


Persoonlijk vind ik dat je altijd je eigen traditie kunt maken.
Zo hebben zoonlief en ik samen een kleine traditie opgebouwd aangaande cadeautjes voor de meester of juf. We werken samen aan een handgemaakt cadeau. Alle handgemaakte cadeautjes worden vergezeld door een persoonlijk, hangeschreven briefje van mijn zoon.


Op hun verjaardag krijgt meester of juf een knuffeltje van hun favoriete dier en op de laatste schooldag een hartje waarop bedankt wordt voor het afgelopen jaar.


afbeelding van knuffelkonijn van gerecycled stof door Doekedoek, www.doekedoek.nl


afbeelding van bedankt hartje van linnen, door Doekedoek, www.doekedoek.nl


Aangezien juf met de groep mee was gegaan naar het volgende jaar, had zij al een knuffeltje en een hartje. Ik wilde iets nieuws maken wat ze kon gebruiken en waarbij ze bij elk gebruik subtiel aan mijn zoon werd herinnerd.


Het hele gezin, inclusief de hond, exclusief ikzelf, lag in de lappenmand, dus ik voelde me niet geroepen om iets waanzinnig ingewikkeld te gaan maken. 
Het werd een sleuteletui naar eigen ontwerp.


Normaal gebruik ik altijd transferpapier om de tekeningen en briefjes van zoonlief op de cadeautjes te zetten. Mijn eigen voorraad was echter op en tot mijn schrik die van de winkel ook. Ik besloot om iets nieuws te gaan proberen: uit de vrije hand machinaal borduren.


Zoonlief wilde graag een cupcake op de voorkant van het etui en aangezien zijn persoonlijk briefje ook geborduurd moest worden, mocht hij alleen een heel kort briefje schrijven...


binnenzijde etui, door Doekedoek, www.doekedoek.nl


♥ doekedoek ♥ is uit de vrije hand geborduurd, zonder frame om de stof te stabiliseren. Ik ben bang dat je het alleen kunt lezen als je weet wat er staat. Maar, niet te streng zijn aub, het is mijn allereerste keer...


Om zoonliefs' handschrift te kopiëren heb ik patroonpapier gebruikt. De stof werd gestabiliseerd in een borduurring. Ik heb over het papier heen geborduurd en het papier later tussen de steken weg gepulkt. 


Detail: mijn borduurring is eigenlijk bedoeld voor handmatig borduren en past dus niet onder de borduurvoet door. Elke keer bij het verwisselen van stof moest de borduurvoet worden gedemonteerd, borduurring op de goede plek, borduurvoet weer monteren en weer verder.


De cupcake was een grote stofpuzzel en veel (de)montagewerk, maar uiteindelijk heb ik wel het resultaat verkregen wat ik voor ogen had.


afbeelding van buitenzijde etui, door Doekedoek, www.doekedoek.nl


Aan de binnenzijde heb ik twee stoffen lusjes gemaakt, waaraan de sleutels kunnen hangen.
De beide flapjes zijn iets dichtgenaaid, zodat de sleutels er niet uit glijden als het etuitje gesloten is.
Als laatste heb ik nog een stikrandje genaaid tegen de rand van de stof aan.


afbeelding van sleutellusjes binnenzijde etui, door Doekedoek, www.doekedoek.nl


afbeelding van etui opengeklapt, door Doekedoek, www.doekedoek.nl


afbeelding van etui dichtgeklapt, door Doekedoek, www.doekedoek.nl


afbeelding van sleuteletui met cupcake, door Doekedoek, www.doekedoek.nl


In mijn enthousiasme heb ik de drukknoop verkeerd bevestigd, maar deze kon ik gelukkig zonder noemenswaardige schade aan de stof verwijderen en opnieuw bevestigen.


Al met al toch wel een behoorlijk project, terwijl ik juist niets ingewikkelds wilde doen. 
Maar... ik heb een leuke, nieuwe techniek geleerd en denk dat ik deze wel vaker ga toepassen!


♥ Doekedoek ♥

zaterdag 22 november 2014

Herinneringen om te knuffelen

Mijn lieve opa, hij is in de negentig, heeft een bewogen leven gehad. Hij heeft WOII meegemaakt en dus genoeg ellende gezien. Hij hecht geen waarde aan bezit, maar kan erg geëmotioneerd raken als het over mensen gaat of over dingen die hij heeft meegemaakt.


Daarom was ik erg verbaasd toen hij mij vertelde dat hij het zo jammer vond dat hij geen foto meer had van hem en zijn vader. De enige twee foto's die hij nog had waren twee erg oude zwart-wit foto's. Op de ene stond mijn opa in zijn twintiger jaren, tezamen met een aantal koeien, op de andere mijn overgrootvader met een vrouw die toen hielp op de boerderij.


afbeelding van mijn opa als jonge man, door Doekedoek, www.doekedoek.nl


afbeelding van mijn overopa, door Doekedoek, www.doekedoek.nl



Twee mooie, nostalgische foto's, maar inderdaad geen foto van mijn opa en zijn vader tezamen.

Ik besloot om met behulp van de computer de gewenste foto voor mijn opa te maken.


Aangezien het een verrassing moest zijn, moest ik de foto's een keer stiekem meenemen.
Bij een van mijn bezoeken aan opa en oma heb ik gewacht tot mijn opa de kamer uitging. Daarna heb ik snel de foto's uit de lade gepakt en in mijn tas gestopt. 
Het voelde zo fout om zomaar iets mee te nemen! Maar ik hield mezelf voor dat hij de foto's snel en veilig terug zou krijgen.


Bij mijn volgende bezoek heb ik, zodra ik de kans kreeg, de foto's weer veilig in de lade teruggelegd. Hopelijk onopgemerkt.
De foto's waren inmiddels gescand en stonden op mijn computer.


Aan het werk!
Mijn opa is van dichtbij gefotografeerd, met een lichte achtergrond. Mijn overgrootvader is wat verder weg gefotografeerd, met een donkere achtergrond én een extra persoon in de foto. Ik besloot om de foto van mijn overgrootvader te gebruiken als nieuwe foto, omdat ik daar meer ruimte om te manipuleren had.


Ik herschaalde mijn opa naar de proporties van zijn vader en zette hem links op de foto. De vrouw en de koe achter de vrouw moesten verdwijnen, zodat mijn opa daar kwam te staan. Ik gebruikte de billen van de tweede koe en gaf deze het hoofd van de koe naast mijn opa. Nadat ik de kleuren had aangepast en wat met het contrast had gespeeld was de grote reunie een feit.


Maar ik wilde nog een stap verder gaan. Ik wilde mijn opa niet alleen een foto van hem en zijn vader geven, maar ook de mogelijkheid om zijn vader een dikke knuffel te geven... 


Met mijn trouwe huis-en-tuinprinter heb ik op speciaal geprepareerd stof de nieuwe foto geprint. Daarna heb ik een extra stuk linnen achter de foto genaaid als frame. Dit geheel heb ik op een linnen kussenhoes genaaid. 
Mijn wens was een feit: de mogelijkheid om herinneringen een dikke knuffel te geven!


afbeelding van linnen kussen met foto, door Doekedoek, www.doekedoek.nl


Mijn opa huilde toen hij het cadeau kreeg. Hij gaf niet alleen zijn vader maar ook mij een dikke knuffel!


♥ Doekedoek ♥

vrijdag 14 november 2014

Nieuwe website Doekedoek online

Yes, mijn nieuwe website voor Doekedoek is eindelijk online! Het heeft me ongeveer een jaar gekost om deze look en feel te krijgen. 
Hij is nog niet af, er moeten nog wat puntjes op de i, maar de meeste dingen werken. 
En om eerlijk te zijn, als alles helemaal perfect moet zijn in mijn ogen, dan komt de site nooit online...


Iedereen is tijdens het surfen vast wel eens op een website gestuit waarvan hij of zij dacht: wow, dit is een mooie site, ziet er mooi uit en werkt lekker. 
Door zulke sites raak ik geïnspireerd, die sfeer wil ik oproepen op mijn eigen website. 


Maar er zijn zo veel mooie websites, met mooie features en lay-out, dat het moeilijk is om een keuze te maken. En haast nog moeilijker: als je eenmaal een keuze hebt gemaakt, om bij je keuze te blijven. In het begin vond ik zoveel dingen mooi, dat ik van alles wilde combineren. 


Maar nu denk ik dat ik de juiste sfeer heb kunnen creëeren: een vriendelijk en oprecht thema, zonder al te zoet of  meisjesachtig over te komen en die perfect past bij de producten die ik maak en verkoop.


Ik wilde graag een dynamische website dus heb ik mezelf PHP en MySQL aangeleerd. Tijdens het programmeren ontdekte ik MySQLi en later PDO en uiteindelijk heb ik alle relevante MySQL statements naar PDO herschreven.


Uiteraard heb ik alle getoonde producten zelf gemaakt, maar ook gefotografeerd en de teksten erbij bedacht. Ik kan dus ook naar waarheid zeggen: dit is MIJN website!


De webwinkel werkt nog niet, maar daar ben ik mee bezig. Ik verwacht echter niet dat deze de komende weken al live zal gaan, maar gelukkig kunnen de producten altijd via de mail worden besteld.
Ik nodig je uit om een kijkje te komen nemen en me te laten weten wat je er van vindt! Het adres is www.doekedoek.nl.



♥ Doekedoek ♥

woensdag 5 november 2014

Hartje ter herinnering

In mijn woonplaats woont een lieve mevrouw met haar honden. Ze horen overduidelijk bij elkaar; zij als leider, maar op haar eigen, zachtaardige manier. Ze zorgt goed voor haar honden en helpt soms zelfs honden die dakloos zijn of die een tijdelijke opvang nodig hebben.


Een van haar honden is een ontzettend schattige ruwharige teckel, 'Daan' genaamd. Daan is al oud, 14 jaar, maar huppelt nog rond alsof hij danst. 


Daan had een hernia en is hieraan geopereerd. Tijdens zijn herstel duwde zij hem rond in een hondenwandelwagen en later had hij een speciaal tuig aan dat zijn ruggegraat ondersteunde. Hij is volledig genezen en danst weer als een puppy.


Daan is op zijn eigen manier een grote man, alleen niet van postuur. Daarom kreeg hij een speciaal tuigje. Niet rond zijn nek, maar om zijn borstkas, met kleine belletjes er aan en 's avonds met kleine lichtjes. Niet dat hij er uit zag als een opgetuigde kerstboom maar wel goed zichtbaar. En Daan was trots op zijn tuigje. Altijd blij om iemand te zien, soms wellicht van een afstand, maar altijd blij. Overal waar de mevrouw ging, ging Daan. Niet aangelijnd, want hij bleef bij haar.


Maar nu iDaan niet meer. Vorige week is hij een natuurlijke dood gestorven.
De mevrouw maakte een rouwkaart met een foto van Daan en een heel lieve tekst, waarin stond hoeveel ze van hem hield en hoeveel ze hem zou missen. Deze kaart gaf ze aan iedereen die zij altijd tegenkwam met haar honden.


Hoewel ik de mevrouw niet goed kende, kreeg ook ik een kaartje. Ik begon meteen te snikken. Te snikken om haar, omdat zij haar hond moest missen, en te snikken omdat ik het kaartje zo ontzettend lief vond. Ik voelde met haar mee en wilde haar iets geven om haar dit te vertellen en om haar Daan te helpen herinneren (niet dat ze die hulp nodig heeft).


Ik heb haar een hartje gemaakt met de foto van Daan die ze op het kaartje had gezet. Aan het hartje heb ik nog een strook linnen vastgemaakt met de tekst die ze altijd tegen Daan zei. Dit had ze ook op de rouwkaart gezet.


afbeelding van herinneringshartje van linnen, met foto, door Doekedoek, www.doekedoek.nl


afbeelding van herinneringshartje van linnen, met foto, door Doekedoek, www.doekedoek.nl


Ik bracht het hartje naar haar huis en gaf het aan haar. Ze nodigde me uit om binnen te komen en we hebben heerlijk met elkaar gesproken. Toen ik weg ging kreeg ik een dikke knuffel en ze vertelde me dat ik altijd welkom was. 


Vanmiddag zag ik haar weer en ze bedankte me weer voor het hartje. Ze vertelde me dat het haar veel troost gaf. Toen ik wegwandelde was ik zo blij dat ik wel kon dansen. Net als Daan...


♥ Doekedoek ♥

woensdag 5 februari 2014

Handgemaakte kapstok van lepels en steigerhout

Overvolle kapstokken, komt iemand dat bekend voor?


In de zomer gaat het nog, maar dat komt alleen omdat je 's zomers of geen jas of een dunne jas aanhebt.
In de winter wordt de situatie pas echt penibel. Dikkere jassen, ieder gezinslid meerdere jassen en de kapstok is zo vol.


Nu de jassen van onze dochter er ook bij komen, is de trap gebombardeerd als verdelde kapstok. 
We hebben een mooie trap met panelen, maar deze zijn niet zichtbaar achter de muur van jassen.


afbeelding van trap als kapstok, door Doekedoek, www.doekedoek.nl


Tijd dus voor een nieuwe kapstok, alleen voor de kinderen.
Handig in gebruik, waar de jassen zo 'op gesmeten kunnen worden' en waar veel jassen aan kunnen.


Om eventuele kibbelarij van 'je hangt op mijn haakje, nietes dat is mijn haakje' te voorkomen haken met de namen van de kinderen.


Tijd om aan de slag te gaan!
Al het materiaal heb ik in en om het huis gevonden:
  • vergrijsd steigerhout voor de plank lag achter het fietsenschuurtje
  • lepels uit de (oude) besteklade
  • stansmaterialen
  • boomstronk in de tuin
  • picknickbank in de tuin
Tijdens mooi weer en een middagdutje van dochterlief kon ik me gaan uitleven. 


Met de boomstronk als aambeeld heb ik de RVS lepels platgeslagen. RVS buigt een stuk lastiger dan verzilverde lepels, maar is dus ook een stuk sterker.
Zowel zoonlief als dochterlief kregen elk twee lepels/ haken met hun eigen naam hierop gestanst. 


afbeelding van lepels op steigerhout, door Doekedoek, www.doekedoek.nl


afbeelding van boomstronk als aambeeld, door Doekedoek, www.doekedoek.nl


Vervolgens heb ik in elke lepel twee gaatjes geboord om ze aan de steigerplank te kunnen schroeven. 
Stel je hierbij een ARBO-technisch geheel verantwoorde werksituatie voor:
Een lepel liggend op de zitting van de picknickbank, met het platgeslagen gedeelte precies boven een kier tussen de planken. Met een voet half in mijn nek om de lepel op zijn plek te houden boorde ik met een heel grote klopboormachine een klein gaatje in een glad oppervlakte...


De lepels zijn gebogen met behulp van een hamer en een stuk bezemsteel. Daarna waren de lepels klaar om op de plank geschroefd te worden.


De lepels vormen nu perfecte haken voor meerdere jassen. Afgeronde punten op de stelen zorgen er voor dat de kinderen zich er niet aan kunnen bezeren en dat jassen gerust aan de kraag kunnen worden opgehangen.


De nieuwe kapstok is klaar!


afbeelding van kapstok van platgeslagen lepels op een steigerplank, door Doekedoek, www.doekedoek.nl


afbeelding van detailopname van gepersonaliseerde kapstok, door Doekedoek, www.doekedoek.nl


Het flauwe is alleen... alle plekken waar een kapstok kon hangen waren al bezet! 
Dus toch maar weer de zijkant van de trap...


Aangezien boren in de trap voor mij geen optie is, heb ik aan de bovenkant van de kapstok vier krammen geslagen. Met henneptouw hangt de kapstok nu aan de trap. 
Dankzij de krammen gaat de kapstok niet scheef hangen als er een jas bijkomt of afgaat.
De kapstok hangt op een hoogte waarbij de jassen van zoonlief niet op de grond hangen en dochterlief bijna zelf haar jas kan pakken.


afbeelding van gepersonaliseerde kapstok, door Doekedoek, www.doekedoek.nl


afbeelding van gepersonaliseerde kapstok in gebruik, door Doekedoek, www.doekedoek.nl


Hij is nu een maand in gebruik en ik moet zeggen: ideaal!


♥ Doekedoek ♥

zaterdag 18 januari 2014

Je naasten vertellen dat je zwanger bent


Je bent zwanger! Yes! Schreeuw je het van de daken of houd je het nog lekker je eigen geheimpje? 

Het is sowieso een heel spannende en bijzondere tijd.


Er komt een moment dat je geheim toch echt zichtbaar wordt. 
Bij een kennis van mij was dit pas na 30 weken en een beschaafd buikje, alsof ze wat last van een opgeblazen gevoel had.
Bij mij was het al na acht weken. Mijn reguliere kleding paste niet meer, wijde kledij kon het niet verhullen en het elastiekje kon de broek ook niet meer dicht houden.


Ik ben een volslanke vrouw en was erg mooi zwanger, hoewel ik persoonlijk elke vrouw bloedmooi vind als ze zwanger is. 
Je kon aan de achterkant niet zien dat ik zwanger was. Ik had mijn reguliere taille en redelijk mijn oude figuur, met een paar kilootjes meer.


Aan de voorzijde kwam een enorme kogel, heel mooi rond. Deze kogel had ik zowel bij mijn zoon als bij mijn dochter, dus dat is in ieder geval één bakerpraatje ontkracht...
Op het laatst had ik een buikomtrek van 1.35m en kon ik mijn buik als bijzettafel gebruiken. Ik heb me in mijn hele leven nog nooit mooier gevoeld en meer vrouw!


Momenteel is zoonlief bijna zeven, dochterlief anderhalf, draag ik nog steeds mijn zwangerschapsbroeken en lijk ik vier maanden zwanger. Zolang ik geen nieuwe kledingstukken nodig heb of me in een badpak of bikini dien te hijsen, is er geen vuiltje aan de lucht.


Maar wat ik eigenlijk wilde vertellen...
Hoe maak je het heugelijke nieuws bekend? 


Een mooie manier om een hartewens kenbaar te maken, leek mij door een hartje te naaien met het geweldige nieuws hierop geschreven.


Ik heb twee linnen hartjes genaaid met hierop de tekst 'jullie worden opa en oma!'.
Het was zo geweldig om deze twee kleine dingetjes te maken! Zo'n enorme betekenis, zo'n verandering, zoveel hoop... De reactie van vier mensen op deze twee kleine dingetjes, geweldig! Nu ik dit schrijf, voel ik dit alles weer, heerlijk!


afbeelding van linnen hartje 'Jullie worden opa en oma!', door Doekedoek, www.doekedoek.nl


Na een heel goede zwangerschap van 42 weken en een heel snelle bevalling lag ik bij te komen in het kraambed. Omringd door lieve kaartjes met 'hoera, een dochtertje' en 'gefeliciteerd'. Op dat moment bedacht ik mijn tweede hartje.


De beloning is natuurlijk grandioos, je eigen kleine in je armen, maar laten we wel wezen, het is voor beiden keihard werken. Met mijn kleine meid in mijn armen bedacht ik het hartje 'goed gedaan, mams!'. Een leuk cadeau voor mams in het kraambed of voor moederdag of zomaar...


linnen hartje 'Goed gedaan, mams!', door Doekedoek, www.doekedoek.nl


Een kleine geste, welke door een door hormonen geteisterde vrouw zwaar wordt gewaardeerd. Ik heb hem dan ook lekker nog voor mezelf genaaid...


Ik bedacht dat wellicht meer mensen hun hartewens of gelukwens zo kenbaar wilden maken en zelf niet konden of wilden naaien. Daarom zijn beide hartjes te koop in mijn webwinkel


Elke keer dat ik deze hartjes mag maken, voelt het weer heel bijzonder. Niet alleen vanwege mijn eigen gevoelens en herinneringen, maar ook omdat ik als één van de eersten weet dat iemand een geweldig geheim heeft en op het punt staat dit bekend te maken. 
Mijn kleine dingetje gaat dan weer heel wat werelden op hun kop zetten. Geweldig toch??!!!



♥ Doekedoek ♥

donderdag 9 januari 2014

Het ontstaan van Doekedoek

Eigenlijk was ik als kind al creatief bezig. Ik vond het leuk om te knutselen, tekenen, timmeren of voor de zoveelste keer mijn kamer te veranderen. 
Later wilde ik timmervrouw of uitvinder worden en ik heb ook heel veel dingen 'uitgevonden' met verbogen paperclips, kurken en van die witte strips waar je de vuilniszakken mee dichtbindt. 
Uiteraard was er nog geen internet, dus ook geen Google, YouTube of Pinterest voor inspiratie en uitleg. Alle inspiratie kwam uit mijn eigen hoofdje.


Tijdens mijn pubertijd was de creativiteit ver te zoeken. Geen timmervrouw meer, maar advocaat of huisarts. Exacte vakken werden het: scheikunde, wiskunde en natuurkunde. 


In mijn studententijd was er af en toe 'functionele creativiteit'. 
Ik studeerde biochemie in Groningen en grote kamers met centrale verwarming waren duur. Een kamer met gaskachel was uitgesloten (vetorecht van mijn ouders). Ik had een redelijk geprijsde kamer op een mooie locatie, dus ook van redelijke afmetingen. Om toch ruimte te winnen heb ik een bed bovenin de kamer gebouwd, over de gehele breedte, waar je rechtop onderdoor kon lopen.
In een nieuwe, lagere kamer heb ik een hoogslaper gebouwd met een compleet opslagsysteem er onder: kleding, boeken, kookspullen, rommel, alles kon er onder.


Na anderhalf jaar studie biochemie bleek het ontwikkelen van levensreddende medicijnen niet voor mij weggelegd en ben ik overgestapt naar communicatie. Deze studie heb ik afgerond.


Na mijn studie heb ik een aantal leuke banen gehad, maar ik bleef een knagend onderbuikgevoel houden. Er miste iets, maar wat?


Ons zoontje werd geboren en tegelijkertijd werd mijn creativiteit herboren. Ik ging fotograferen, naaien, schilderen, timmeren en edelsmeden. 


afbeelding van schilderij beagle Joep van lefs Doekedoek, www.doekedoek.nl


Ik heb een aantal juwelen gemaakt voor familieleden, een tweetal schilderijen in opdracht en een bruiloft gefotografeerd. Allemaal even leuk om te doen. 


Het leukste cadeau op een verjaardag vind ik een persoonlijk cadeau. Mijn uitdaging is altijd om iets leuks te maken voor de jarige, waar ze blij van worden en wat ze kunnen gebruiken.
Deze cadeautjes werden steeds vaker opgemerkt door de andere verjaardagsgasten en ik kreeg regelmatig de vraag of ik het gegeven cadeautje ook in de verkoop had.


Ik besloot een stapje verder te gaan en de door mij gemaakte dingen te gaan maken van gerecyled materiaal of milieuvriendelijk(er) materiaal. Dus veel gerecyclede kleding, linnen of biologisch katoen. Door anders naar dingen te kijken, zie je zoveel mogelijkheden!


Mensen blij maken geeft mij een goed gevoel. Ik probeer mijn producten altijd zo te maken dat de producten zelf een verleden hebben (gerecyclede materialen) of dat ze een glimlach op iemands gezicht toveren.


Onder de naam 'Doekedoek' (een gronings woord voor knuffelen) maak en verkoop ik nu mijn producten op mijn website www.doekedoek.nl


Alle producten maak ik met veel liefde, aandacht en plezier, vandaar mijn slogan 'liefs Doekedoek'. 


♥ Doekedoek ♥